امروز سه ماه از تولد دوستم وبلاگ می گذرد   

                  و به ياد اولين روزافتادم که چقدر خوشحال شدم که متولد شد

                                  و نيز از لطف دوستم خرسند.  

                        اولين يادداشت يا بهتر بگويم اولين هديهتولدش

                         قشنگترين متن را دريافت کرد که بهترين بود.

   و من که صاحب او هستم تا امروز نتوانستم هديه ای به اين زيبايی به او بدهم.

حيف.....حيف از آن که او ديگر در بين ما نيست و به خاطره ها و گذشته ی ما پيوست

                          پس قدر امروز و اکنون خود را بدانيم

                      و در غم گذشته و حسرت آينده نباشيم

                                                                                 يا حق 

       آخرين يادداشت سال ۱۳۸۲. توهم به گذشته می پيوندی.

       سال نو مبارک